Książka stanowi próbę syntetycznego ujęcia problematyki funkcjonowania układów kooperacyjnych w warunkach nowej ekonomii - prezentuje podstawy teoretyczne oraz weryfikacje empiryczne związane z wybranymi aspektami zarządzania zasobami niematerialnymi w perspektywie sieciowej ze szczególnym uwzględnieniem procesów dyfuzji wiedzy w relacjach współpracy. Zawarte w niej dywagacje wpisują się w trzecią i czwartą warstwę teorii zasobowej, gdyż uwzględniają badania nad międzyorganizacyjnym uczeniem się oraz pozyskiwaniem i wykorzystywaniem wiedzy w układach kooperacyjnych.
Zawiera konkretne wskazówki, procedury i narzędzia, pomocne dla zarządzających organizacjami działającymi w układach sieciowych - czyli większości menedżerów przedsiębiorstw operujących w nowej rzeczywistości gospodarki opartej na wiedzy. Przeznaczone jest dla szerokiego grona odbiorców - przede wszystkim pasjonatów zarządzania - obejmującego teoretyków, praktyków oraz studentów.
Jest aktualny i ważny zarówno z punktu widzenia rozwoju dyscypliny nauk o zarządzaniu i jakości (luka badawcza), jak i praktyki gospodarczej.(...) Praca oparta jest na dobrze dobranych metodach badawczych. Wykorzystano wnioskowanie dedukcyjne oraz indukcyjne w formułowaniu zbioru zasad ogólnych i szczegółowych regulujących dyfuzję wiedzy personalnej w warunkach układów kooperacyjnych.