Kronika pewnego miasta

Gdy Pandelis Prevelakis opuszcza Rethimno, nie przypuszcza, że to kreteńskie miasteczko, zacznie wkrótce chylić się ku upadkowi. Wracając po kilku latach w rodzinne strony okazuje się, że czas dawnej świetności minął bezpowrotnie.

• Dzięki wspomnieniom miasto odżywa i pojawia się w pełni swego blasku.
• Prevelakis buduje obraz miasta za pomocą anegdot przeplatanych obrazami, wspomnieniami i zapachami.

Miejsce, które autor znał jako młodzieniec, istnieje już tylko w jego pamięci. Bardziej niż faktyczną kronikę, jego opowieść przypomina miłosną elegię, w której z gorzką melancholią i nostalgią przywołuje obrazy minionego piękna.

• Wbrew obawom Prevelakisa nie jest to jednak miejsce ani puste, ani stracone.
• Rethimno nie tylko nie zniknęło z map świata, ale cieszy się każdym nowym dniem.

Liryczną opowieść Prevelakisa o Rethimno dopełniają dwa obrazy miasteczka w latach 70., które opisuje Janusz Strasburger, tłumacz Kroniki pewnego miasta oraz współczesne, widziane oczyma Bartosza Barszczewskiego, autora posłowia.