Kronos 1/2016. Autorytet

Nasza współczesność, racjonalna i demokratyczna, nie posiada języka pozwalającego opisać ten osobliwy fenomen. Racjonalizm staje tu wobec zjawiska niezrozumiałego, które wymyka się procedurom i pomiarom ilościowym.

• Autorytet jest zawsze związany z tajemnicą.
• Ona go uzasadnia.
• Autorytet jest fenomenem niedemokratycznym.

• Bohaterami tego tomu są dwaj najważniejsi myśliciele kontrrewolucyjni: Joseph de Maistre i Carl Schmitt.
• Obaj - jak się czytelnik zorientuje - zajmują się konstytucją.
• Badają naturę i źródła Prawa, szukając autorytetu złożonego u jego podstaw.

Uznając autorytet, przyjmujemy nierówność między ludźmi albo (jeśli mówimy o autorytecie prawa lub symbolu) istnienie jakiegoś porządku nadludzkiego, któremu ludzkie działania i emocje muszą być podporządkowane. Konstytucja, uczą, musi różnić się istotnie od zarządzeń i procedur, które ulegają ciągłym zmianom, nie mają zatem mocy zasadniczej.

• Konstytucja jest dzisiaj w Polsce przedmiotem żywych sporów politycznych.

Warto jednak pamiętać, że stanowi ona także problem filozoficzny - dla którego rozwiązania (powtórzmy) nasza współczesność nie posiada dobrego języka.