Kronos 3/2020. Luter

Kolejny numer kwartalnika Kronos poświęcony największej herezji chrześcijańskiej: Marcin Luter, ,,Dysputa o człowieku" Marcin Luter, ,,Dysputa heidelberska" Marcin Luter, ,,Czy zdanie ,,Słowo ciałem się stało" jest prawdziwe z filozoficznego punktu widzenia?" Henry Corbin, ,,Philosophia crucis" Martin Heidegger, Seminarium ,,Dysputy o człowieku" Lutra Leszek Kołakowski, ,,Człowiek, który stworzył nowoczesność" Reiner Schürmann, Luter: ,,Źródło nowoczesnej samoświadomości" John Milbank, ,,500 lat Reformacji: powód do świętowania?" Ponadto: Bronisław Świderski o Karen Blixen Bronisław Świderski, Miłość na starość" - kolejne rozdziały powieści Nie jest czymś oczywistym wiązać ruch religijny, nawet najbardziej kontestatorski, z nowoczesnością, a w szczególności z jej osobliwym pokłosiem: sekularyzacją. Pozornie wiąże się ona bowiem raczej z ateizmem i areligijnością, szkaradnego karła teologii spychając wstydliwie pod stół, sprawiając przy tym wrażenie zupełnie transparentnej świeckości.

• Tym bardziej nie jest czymś oczywistym uznać Lutra za jej fundatora.
• Taylor, Löwith i Habermas w swych genealogiach nowoczesności nie poświęcają Lutrowi większej uwagi.
• Habermas zaczyna Filozoficzny dyskurs nowoczesności od Hegla, choć przecież bez Lutra nie byłoby Hegla.
• Sam Hegel w swej monumentalnej historii filozofii też nie uznaje Lutra za godnego uwagi.
• Nie jest on zatem oczywistą figurą w panteonie twórców nowoczesności.
• Pod wieloma względami był on z dzisiejszej perspektywy zupełnie nienowoczesny.

A jednak w roli twórcy nowoczesności został, nolens volens, obsadzony.