Kolejny numer kwartalnika ,,Kronos", poświęcony radzieckiemu i niemieckiemu Shakespeare'owi oraz sztuce w warunkach dyktatury: Gustaw Szpiet o Shakespearze Friedrich Gundolf, Shakespeare i duch niemiecki Walter Benjamin, Uwaga o Gundolfie Wilhelm Hortmann, Shakespeare w Trzeciej Rzeszy Boris Groys, Ciało herosa. Teoria sztuki Adolfa Hitlera Boris Groys, Los sztuki w epoce terroru Boris Groys, Wychowywanie mas.
Sztuka socrealistyczna Świat po rewolucji miał być nie tylko światem lepszym - mądrzejszym, sprawiedliwszym czy bardziej bezpiecznym. A jednak wszystkie zachodnie rewolucje - zwłaszcza te dwudziestowieczne - zawierały elementy konserwatywne, szmuglowane z dawnego, minionego już świata.
Z kolei naziści niemieccy urządzali się wszędzie tam, gdzie tylko mogli, niczym norymberscy mieszczanie. Rewolucja, która wybuchła na Wschodzie, z pozoru była inna, gdyż zniszczyła wszystko do cna.
Niechęć do własnej przeszłości i obarczanie jej odpowiedzialnością za nędzę i zacofanie skłoniły wielu Rosjan do nadmiernej wiary w zbawienie, jakie miało nadejść z przyszłości, do przesadnej atencji wobec tego, co nowe i dopiero wyłaniające się w kolejnych odsłonach. Wypada tu podkreślić, że obie dwudziestowieczne rewolucje - faszystowska i bolszewicka - przy wszystkich dzielących je różnicach, miały jedną cechę wspólną: zostały przygotowane przez awangardę.
