Kolejny numer kwartalnika Kronos, poświęcony skutkom nieznajomości łaciny i greki oraz poglądom filozoficzno-społecznym Matthew Arnolda: Matthew Arnold, O demokracji Matthew Arnold, wstęp do Kultury i anarchii Matthew Arnold o Spinozie i Marku Aureliuszu Ponadto: Ch.-A. Sainte -Beuve, Kto to jest klasyk?
Friedrich Nietzsche, Wprowadzenie do studium filozofii klasycznej Werner Jaeger, Filozofia platońska jako paideia Virginia Woolf, O nieznajomości greki C.M. Eliocie Powody, dla których nie powinniśmy opuszczać lekcji greki czy łaciny, podają polscy filologowie Tadeusz Zieliński, Tadeusz Sinko, Gustaw Przychocki, Juliusz Domański, Tadeusz Kubiak i wielu innych.
Zieliński i Sinko nawiązują do piękna i prostoty języków klasycznych, Przychocki zastanawia się, czy człowiek współczesny w ogóle dojrzał do podjęcia dziedzictwa Starożytnych, Domański i Kubiak przypominają, że jeszcze w XIX wieku łacina stanowiła drugi, obok ojczystego, język, którym posługiwano się w Europie zachodniej. Polacy rozmawiali po łacinie nie tylko z cudzoziemcami, ale także między sobą, w kontaktach towarzyskich i kulturalnych.
Pierwsi poeci polscy, Jan Kochanowski czy Klemens Janicki, nawiązywali w swoich wierszach do tradycji łacińskiej (Janicki pisał wyłącznie po łacinie). Bez ponownego przyswojenia obu języków martwych staną się one martwe naprawdę i nieodróżnialne od dziedzictwa Majów czy Azteków, my zaś bez nich przestrzega dziewiętnastowieczny homme de lettres Matthew Arnold, a także dwudziestowieczni poeci T.S.
