Kolejny numer kwartalnika ,,Kronos", poświęcony jest myśli Karola Libelta i jego romantycznemu idealizmowi - a także filozoficznym fundamentom polskiej inteligencji jako formacji społecznej i politycznej: Karol Libelt, Myśl, słowo i czyn Karol Libelt, Estetyka Karol Libelt, Rozbiór krytyczny dzieła B.F. Trentowskiego Bronisław Trentowski o Karolu Libelcie Wincenty Pol o polskiej filozofii narodowej Tomasz Herbich o filozofii czynu Karola Libelta Maciej Możański o pojęciu polskiego inteligenta w filozofii Libelta Konrad Wyszkowski o logice Trentowskiego Jakub Pyda o antropologii Zygmunta Krasińskiego Karolina Filipczak o duchowym buncie peryferii i filozofii peryferyjnej Wawrzyniec Rymkiewicz, Apologia Andrzeja Leppera Najważniejsi nasi filozofowie XIX stulecia zamieszkiwali - w duchowym sensie tego słowa - pogranicze polsko-niemieckie.
Cieszkowski napisał pierwsze swe dzieło, Prolegomena zur Historiosophie, po niemiecku. Wszyscy oni w pewnym momencie zrozumieli, że nie mogą być Niemcami - że muszą być Polakami - i to z powodów, które warte są przemyślenia.
Nie z racji swej gramatycznej złożoności, lecz z powodu bagażu doświadczeń, które ze sobą niesie. To słowo ,,inteligent".
Wynalazł je Karol Libelt i od początku było ono pewnym projektem filozoficznym - kryła się za nim dialektyka różnojedni, inna od analogicznych formuł heglowskich i schellingiańskich. Filozof w Polsce, uważał Libelt, musi być inteligentem.
