Kryminał Tango

„Jeszcze przed sprawą wzięli mnie do wariatkowa. Ta cała szopka z badaniem mego zdrowia psychicznego trwała prawie dwa miesiące.

• Starałem się jak mogłem rżnąć kretyna, ale oni chyba nie bardzo mi wierzyli.
• To byli zawodowcy, grzebali już w głowie nie jednemu przestępcy.

Przez pierwsze dwa tygodnie, jak tylko mogłem najlepiej, paliłem głupa, opowiadając tym wszystkim lekarzom, że słyszę rozmaite diabelskie głosy i że to właśnie one zmusiły mnie do zabicia tej rodziny. Te głodne kawałki, które im sprzedawałem, jakoś nie za bardzo trafiały im do przekonania.

• W końcu sam przestałem już wierzyć, że uda mi się ich oszukać i że uznają mnie za świra.
• Zresztą przez ten czas dokładnie przeanalizowałem swoją sytuację.

• W tym lub innym głupiejowie.

Za ten mord, nawet z żółtymi papierami, siedziałbym w zamknięciu do końca życia. Wśród tych wszystkich czubków udających psy, gęsi, kuropatwy i papieży.

• Wolałem więzienie.
• Tu przynajmniej jestem wśród swoich.
• Wiem czego po kim się spodziewać.

• Nawet stare zgredy boją się mnie jak diabeł święconej wody." (fragment

Zresztą, jak sam wiesz, nieźle się tu ustawiłem.