Krzyżowiec

Nie ma nic groźniejszego niż cud, a cudem jest Ziemia Święta. Średniowiecze, czas wypraw krzyżowych i walk o wyzwolenie Jerozolimy z rąk muzułmanów.

• W bitwie pod Antiochią stoczonej w 1098 r.
• z armią atabega Kurbughi ginie jeden z walecznych, acz okrutnych krzyżowców.
• Nie umiera jednak zupełnie.
• Nie żyje, ale też jego ciało nie zamienia się w proch.
• Musi na ziemi odpokutować grzechy, nim trafi na Sąd Ostateczny.
• Rycerz podejmuje długą i żmudną wędrówkę przez Europę, w której szaleje dżuma.

Przez mroźne góry, niebezpieczne lasy i zdradliwe bagna wędruje do Jerozolimy, ku Bożemu Grobowi – po odpuszczenie grzechów. W czasie tej pątniczej pielgrzymki stara się swoją zapalczywą naturą kierować tak, by nie zabijać dla zaspokojenia zewu krwi.

• Miecz w jego ręku staje się również narzędziem czynienia dobra.

Trudna to wyprawa, i dla ciała, i dla ducha.