Przed wiekami Szerń stoczyła morderczą walkę z wrogą Potęgą - Alerem. Nad Grombelardem obie Potęgi ponosiły klęski, okaleczały się, gubiły Pasma i Wstęgi.
- Wreszcie jedna z nich odniosła zwycięstwo.
- I nakryła całą krainę całunem wiecznych chmur.
- Bo Grombelard jest pobojowiskiem.
- Grombelard to mokry kamień.
- Odwieczne, nieprzebyte Góry Ciężkie.
- Wieczny deszcz i nieśmiertelny wiatr.
- To jest Grombelard.
Kilka miast-warowni i kilka wiosek zamieszkałych przez zdziczałych rozbójników, gotowych mordować za garść srebra albo po prostu dla rozgrzewki. Ale wiatr może być też Oddechem Gór, rozbójnik może być ich Królem, a skała, gdy przyłożyć do niej rękę, może pulsować w rytmie bicia serca.
- Na szlaku spotkać można łuczniczkę o szarych, niepasujących do twarzy oczach.
- Życie stracić z ręki nieszczęśliwej kocicy, uwięzionej w ciele człowieka.
- Tak, to wszystko legendy.
- Ale bez legend Grombelard to tylko deszcz i wiatr.
Oszaleć i powoli nadziać się na własny miecz, tylko dlatego, że Sęp rozkazał.
📘 Księga Całości. Grombelardzka legenda. Księga 1. Serce gór. Tom 3
Sprawdź cenę i dostępność tej publikacji.
👉 Zobacz ofertę