Kuzyneczki

Dynamiczny, milicyjny kryminał z dużą dozą brutalności i erotyki rozgrywający się w latach 80. XX stulecia w Warszawie (Żoliborz) i na Mazurach.

• Bardzo wciągająca lektura.
• Czytelnik do końca nie wie kto jest zabójcą, gdyż kilka osób miało motyw.
• W trakcie śledztwa wychodzą na jaw nielegalne interesy, rozwiązłe życie młodych bohaterów a także sprawa narkotyków.
• WIESŁAW KOT (klubMOrd.com): Czyta się ten kryminał znakomicie.
• Może dlatego, że tym razem Wojt postawił na tempo akcji i przestał rozmywać się w wątkach pobocznych.
• Zasadą konstrukcyjną większości utworów Wojta jest problem wyspy nie wprost.
• Co to znaczy?

Ano tyle, iż mimo akcji toczącej się przeważnie w Warszawie, gdzie możemy mieć półtora miliona podejrzanych o morderstwo i tak wiemy, że sprawca musi ukrywać się w gronie kilkunastu osób, które pojawiły się na pierwszych trzydziestu stronach utworu. To, przyznać trzeba, ogromna zaleta utworu.

• Intryga niby prosta.
• Trupy dwóch tytułowych kuzynek znaleziono w mieszkaniu przy ul.
• Wery Kostrzewy.
• Otrucie.

• Jest ich bez liku.

Jak się możemy domyślać, obie panie prowadziły bardzo bogate życie towarzyskie i trzeba posprawdzać wszystkie intymne znajomości. Wojt dodając jeszcze kilka postaci nie związanych ze środowiskiem, udanie mnoży podejrzanych (sąsiadka, dozorca, nabywca wozu, blacharz itp.).

• Dzięki temu uzyskujemy co kilka stron zwrot akcji.

• Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 25.
• Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem Krajowej Agencji Wydawniczej (Rzeszów 1990) w nakładzie 49 650 + 350 egz.