Labirynt strachu

…Żyjemy w ŚWIETLE, nie wiedząc, że nas otacza. Dopóki nie zgaśnie… Grupa przyjaciół decyduje się na wspólny wyjazd do domku za miastem.

• Miejsce okazuje się wyjątkowo urokliwe.

Otaczająca przyroda koi zmysły i pozwala się wyciszyć, a duża weranda z huśtawką dodaje siedlisku klimatu – wprost idealna sceneria na beztroski letni wypoczynek. Rzeczywistość jednak szybko weryfikuje poczucie sielanki młodych ludzi: zaczynają słyszeć niepokojące dźwięki i stają się świadkami niecodziennych zjawisk.

• Wymarzone wakacje w jednej chwili zamieniają się w najgorszy koszmar ich życia, a dom – w dziwne więzienie.

• Zrobiło się bardzo niespokojnie.
• Cisza nocna została złamana.

… Nagle ożyły wszystkie drzewa, ich gałęzie poruszane wiatrem zaczęły skrzypieć, trzeszczeć i łamać się, już nie było cicho. Las zamieniał się w piekło… Burza powróciła i chociaż grzmoty były dalekie, to następowały po sobie coraz częściej… Uznałam, że pomysł z zamkniętymi oczami nie jest chyba taki zły, nie zdążyłam go jednak zrealizować.

• Nastąpił kolejny bardzo długi błysk, który oświetlił las na kilka sekund.

• Wisieli na grubych linach… Zaczęliśmy krzyczeć …Chcieliśmy uciec, ale nie mieliśmy dokąd … Beata Nowosielska (ur.
• 24.05.1974 r.) - z wykształcenia ratownik medyczny i magister fizjoterapii.
• Od kilku lat pracuje w Pracowni Histopatologii.
• Z zamiłowania pisarka – od zawsze zakochana w książkach, zaczytana w literaturze horroru i thrillerach.
• Ciekawa świata i ludzi, kocha morze ponad życie.
• Zodiakalny bliźniak, więc pisze po dwie książki na raz.
• „Labirynt Strachu” to jej debiut literacki.
• Planuje niebawem zaprosić czytelników do kolejnych mrocznych powieści swojego autorstwa.

Na wprost nas, jakieś 20 – 30 metrów dalej, na drzewach wisieli ludzie - zakapturzeni mnisi, było ich co najmniej kilkunastu.