Śladami szeptów

Szeptuchy? - Ot zwykłe wiejskie babki - ktoś powie.

• To z powodu szeptuch wyjechałam na Podlasie.

• Stąd są ich rody.
• Podlasiacy odnoszą się do szeptuch oraz wyrażają się o szeptuchach z szacunkiem i dystansem.

Na miejscu potwierdziły się moje przypuszczenia: - Nie można, a nawet nie należy pisać o szeptuchach w oderwaniu od krainy, w której żyją, w której się wychowały, którą wchłonęły i która wchłonęła je. Mają swiadomość, że kobiety te były lekarstwem na każdą ich potrzebę, chorobę i każde zło.

• Chcę, żeby czytelnik całym sercem poczuł ten region.
• Jego klimat i filozofię życia jego mieszkańców.
• Żeby zrozumiał dzieło szeptuch.
• Żeby wiedział, czym ono jest spowodowane i uwarunkowane oraz w czym osadzone.
• Żeby poznał jego pierwotną przyczynę i by wiedział, czym jest archetyp kobiety i na czym polega istota czystej natury.
• Szeptuchy mają swój wewnętrzny rytm oraz pierwotną intuicję.
• Ich widzenie jest czyste i niezakłócone.
• Posiadają instynktowną wiedzę o duszy, potrafią się w nią wsłuchać.
• Szeptucha to kobieta dzika.

• Jest dzika w sensie pierwotnym.
• Taka, która żyje w zgodzie z naturą oraz jest zintegrowana wewnętrznie.
• Która w sobie słyszy intuicję oraz instynkty.

Nie jest to jednak kobieta nieobyta, niepotrafiąca, zła, drapieżna, niszcząca. Niezależnie od tego, jakie masz zdanie na temat szeptuch oraz tego, co robią, to niezmiennym pozostaje fakt, że one były i są.

• A co do ich przyszłości?
• Trudno ją przewidzieć.
• Życie ma pewną wspaniałą, a zarazem groźną cechę - jest nieprzewidywalne.