Las, pole, dwa sobole

W tej książce jest wszystko. Liryka, refleksja, czarny humor i obrazki rodzajowe połączone w całość wyobraźnią.

Ból, bezradność, zagubienie, koniec i początek. Opowiedziane ściszonym głosem, spokojnym tonem, przy użyciu minimalnej liczby słów.

• To prozatorski odpowiednik haiku.
• Małe, skondensowane olśnienie.
• Jedno z tych, których nigdy się nie zapomina.