Latawiec z betonu

40 lat. 16 klatek schodowych.

• I jedna krowa na balkonie.
• Pofalowane betonowe morze.
• Czysty modernizm.
• Porzucona wśród trawy rzeźba.

A może 860-metrowy moloch z przytłaczająco niskimi sufitami, klaustrofobicznymi mieszkaniami, kapryśną windą dojeżdżającą na wybrane piętra oraz idealne miejsce dla samobójców? Znudzony i zmęczony upałem twórca falowca wyrusza w podróż krętymi ścieżkami mieszkaniowego labiryntu, odkrywając, że zupełnie niechcący udało mu się zakrzywić czas.

• Inżynier odbywa krótkie podróże w przyszłość.

Przeżywa kształtowanie się Solidarności, dowiaduje się, czym są e-mail, Ikea, odwiedza sąsiadów, którzy prowadzą gospodarstwo rolne na dziesiątym piętrze, a także wysłuchuje gorzkich opowieści o konstrukcji bloku. Realizm magiczny powieści przeplata się z satyrą, historią Gdańska i Przymorza, ważnymi dla Polski wydarzeniami, sprawiając, że Latawiec z betonu to literacki majstersztyk, który na długo pozostaje w pamięci.

• I nazwali go falowcem.
• I zamieszkali w nim.
• Jestem z falowca.

Kiedy przyszli pierwsi ludzie - rybacy, pasterze i dokerzy - nie wiedzieli, że z dziełem diabła mają do czynienia, ale myśleli, że to wiatr od morza tak ten dom pofalował, że wije się w pyle i kurzu budowy. Klatka C, trzecie piętro, sześciometrowy pokój od strony zawsze zacienionej galerii.

• Spędziłam tam dwadzieścia lat.
• Uroczyście przysięgam, że wszystko w fascynującej książce Moniki Milewskiej jest prawdą.

• Tylko krowy na balkonie nie pamiętam, być może jednak mieszkała w klatce A.
• Nie mogłam się oderwać od przygód Inżyniera konstruktora falowca.
• Sam sobie winien.
• Magdalena Grzebałkowska

Zboczeńcy, UFO nad falowcem, karaluchy i mrówki faraonki, ściany pokryte lodem podczas zimy stulecia i dzieci szukające pęknięć w bloku z ograniczonym terminem użycia.