U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym depresja występuje istotnie częściej niż w populacji ogólnej. Co więcej, u części z nich nie jest ona prawidłowo rozpoznawana, a co za tym idzie – pacjenci nie otrzymują prawidłowego leczenia.
Jednym z istotnych problemów jest fakt, że wiele objawów depresji może zostać uznanych, ze względu na kliniczne podobieństwo, za objawy stwardnienia rozsianego (możliwa jest także odwrotna pomyłka), co zdecydowanie utrudnia diagnostykę i leczenie depresji w tej grupie pacjentów, stanowiąc istotny problem w codziennej praktyce klinicznej. Niniejsza praca podsumowuje aktualnie dostępną wiedzę dotyczącą patogenezy, diagnostyki oraz – w szczególności – leczenia depresji u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.
