Lhotse89. Ostatnia wyprawa Jerzego Kukuczki

Kukuczka marzył o zdobyciu wszystkich czternastu ośmiotysięczników. To marzenie się spełniło.

• Więc gdzie jeszcze tak gnał?

• Tę wiedzę miał tylko on.
• Mają ją wszyscy, którzy zdobywają swoją górę.

Przyzwyczajenie, radość ze zdobytego szczytu, spokój i ukojenie, jakie daje obcowanie z górami, przyrodą, a może coś więcej, coś jeszcze, czego nie pojmiemy. Południowa ściana Lhotse to jedna z najtrudniejszych ścian w Himalajach trzy tysiące metrów wymagającego terenu z trudnościami rosnącymi wraz z wysokością.

• Jej przejście uznano za największe wyzwanie himalajskie XX i XXI wieku.
• Mierzyli się z nią najlepsi na świecie wspinacze.
• Jerzy Kukuczka dwa lata wcześniej zdobył Koronę Himalajów i Karakorum.
• I nie miał dość.
• Na Lhotse zaprosił dziennikarkę z Telewizji Katowice, jego rodzinnego miasta.
• Elżbieta Piętak miała dwie pasje, wspinaczkę i filmowanie.
• Podczas wyprawy prowadziła dziennik, w którym notowała zdarzenia ważne i powszednie.
• Tak naprawdę potrzebne jest szczęście.

Jurek zawsze mówi, że oprócz umiejętności, rozsądku i wiary trzeba mieć właśnie szczęście. Przypomniały mi się różne publikacje, które ukazywały się na temat jego wspinania, wywiady z nim.

• Wielokrotnie przewijało się słowo szczęście.
• 24 października Kukuczka nie odezwał się do bazy o umówionej godzinie.
• Kilka dni później świat obiegła tragiczna wiadomość: Jerzy Kukuczka zginął na południowej ścianie Lhotse.
• Przez wiele lat zastanawiałam się, co by było gdyby?
• Gdyby wszystko zakończyło się sukcesem, a Jurek pokonałby tę cholerną ścianę.
• Byłaby wielka radość.
• [\ Ale czy ma sens zastanawiać się, co by było gdyby?
• Ciągle myśleć i wracać do wspomnień?
• Ma.
• Bo nie da się zapomnieć tego, co przeżyliśmy.
• Nie da się też zapomnieć o Kukuczce.