Listy bardzo intymne. Bigos w papilotach

Maria Biłas-Najmrodzka (absolwentka filologii polskiej) i Elżbieta Narbutt (dziennikarka, z wykształcenia lekarz weterynarii, dziesięć lat temu praktycznie straciła wzrok) napisały pełną ciepła i optymizmu książkę, której treścią jest zwyczajne życie bez fajerwerków i sensacyjnych doniesień. Po jej lekturze chce się po prostu żyć pełnią życia i PESEL, który chcąc nie chcąc mamy w dowodzie, nie ma na to żadnego wpływu.

• "Bigos w papilotach" jest pierwszą częścią listów napisanych przez dwie przyjaciółki.
• Ich kontynuację można znaleźć w książce "Żaba w papilotach", która ukazała się nakładem wydawnictwa Czarno na białym.
• Recenzja Ewy Wilk tygodnik "Polityka" Książka jak fiolka z pigułkami na spadki nastroju.
• Można uderzeniowo łyknąć całość w dwie godziny, można dawkować dowolnie wybranymi fragmentami.

Bo Bigos w papilotach to krótkie listy dwóch kobiet, wdów w wieku emerytalnym, niesłusznie uważanym za zaawansowany, Elżbiety dziennikarki, która straciła wzrok, i jej przyjaciółki Marii, filolożki. E tam, kobiet, dam z klasą wielką, która objawia się cechą rzadką, prawdziwie arystokratyczną: pełnym poczucia humoru dystansem do siebie samych.

• Piszą sobie o potyczkach z codziennością dwie stare Bridget Jones, inkrustują te opowieści wspomnieniami i marzeniami.

• Nawet pieprznie momentami Bigos pichcą, ale na pewno nie gorzko.

O książkach, mężczyznach i garach piszą, czyli o miłościach i rozkoszach życia. Zamiast goryczy z powodu przemijania, masz nieprzemijającą potrzebę życia, akceptacji świata z jego komputerami, samochodami i wiecznie zagonionymi młodymi.

Masz tam kawał prawdy o czasach pokolenia, do którego należą, ale bez rozliczeń i szarpania ran. Jeśli lektura wywołuje łzy, to z powodu zdrowej emocjonalnej mieszanki: rozbawienia, wzruszenia, filozoficznej zadumy.

• Gotowy materiał na scenę kameralną.
• Już można sobie wyobrazić, kto mógłby to wziąć na warsztat.