Adolf Dygasiński Listy z Brazylii ISBN 978-83-288-6340-8 Wstęp W październiku roku zeszłego pojechałem był do Rybienka, gdzie mi w domu swoim dawno już ofiarował uprzejmie gościnność pan Kazimierz Skarżyński. Piękna miejscowość nad Bugiem stanowiła dla mnie dużą podnietę w robocie literackiej: miałem przed oczyma nieustannie wstęgę Bugu, a za nią lasy i sioła.
Adolf Dygasiński Ur.7 marca 1839 w Niegosławicach Zm.3 czerwca 1902 w Grodzisku Mazowieckim Najważniejsze dzieła: Wilk, psy i ludzie (1883), Na pańskim dworze, Von Molken, Głód i miłość, Na warszawskim bruku (cykl 1884-1886), Nowe tajemnice Warszawy (t. 1-2, 1887), Beldonek(1888), Właściciele (1888), Gorzałka (1894), Cudowne bajki (1896), Dramaty lubądzkie (1897), Zając (1900), Listy z Brazylii (1891, 1900), Gody życia (1902) Reprezentujący nurt naturalizmu w literaturze polskiej powieściopisarz i nowelista, publicysta; pedagog.
Przerwał edukację uniwersytecką, podjętą w zakresie językoznawstwa, przyrodoznawstwa i geografii w Szkole Głównej w Warszawie, a następnie na Uniwersytecie Karola w Pradze. Jacka Malczewskiego, późniejszego malarza); prowadził pensjonat wychowawczy w Krakowie i niewielką księgarnię wydawniczą zajmującą się popularyzacją nauki ( 1871-1877), został jednak doprowadzony do bankructwa; następnie uczył w szkołach warszawskich, jednak po jakimś czasie odebrano mu prawo wykonywania zawodu za prowadzenie zajęć w języku polskim.
Jako publicysta związany z tygodnikiem Wędrowiec (organ naturalistów polskich), a także czasopismami Głos oraz Wisła (miesięcznik geograficzno-etnograficzny). 1890--1891 odbył podróż do Brazylii szlakiem polskiej emigracji zarobkowej jako wysłannik Kuriera Warszawskiego, czego owocem był cykl Listy z Brazylii przedstawiający losy i obraz polskich uchodźców.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.