Literatura, głupcze! Laboratoria nowoczesnej kultury literackiej

Głównym tematem tej książki jest manifest teoretycznoliteracki najpełniej zrealizowany w rozdziale ostatnim. Metody literaturoznawstwa omawiane w całej książce wywodzą się z tradycji zarówno kognitywistycznych, jak i pragmatystycznych.

• Łącznikiem tych dwu rozległych obszarów wiedzy jest analityczność.
• Ta książka to wytwór teoretyka literatury i analityka kognitywisty formułującego swój program badawczy.
• Autor wyraża przekonanie, że literatura nie może uniknąć zaangażowania politycznego.
• Literackie przypadki omawiane w książce potwierdzają właśnie ten punkt widzenia.

• Zaangażowanie nie oznacza jednoznacznego opowiadania się za jedną opcją czy partią polityczną.

Kultura literacka, w tym także teoria literatury, jest i zawsze była częścią sfery publicznej . Głównymi wartościami tej wizji instytucji kultury literackiej są: analityczność (autor powtarza w tym punkcie gest teoretyczny Stanleya Fisha), bezstronność (a raczej wielostronność i komparatystyczność), samoodniesienie, lokalność i peryferyjność, autonomia, racjonalność - wszystkie te pojęcia można pomieścić wśród wartości (po)nowoczesności.