Literaturoznawcze dyskursy możliwe. Studia z dziejów nowoczesnej teorii literatury w Europie Środkowo-Wschodniej

Od połowy XX stulecia refleksja o poetyce tekstów literaturoznawczych konkuruje z ich tradycyjnymi uporządkowaniami wedle metod i problemów. Towarzyszy jej formuła „literaturyzacji" wiedzy, traktowana jako symptom ponowoczesności.

• Drugą literaturoznawczą awangardę teoretyczną można w każdym razie śmiało wywieść z dokonań awangardy Pierwszej.

Jeśli tak, to dwudziestowieczna wiedza o literaturze osiągnęła kondycję ponowoczesną już w momencie krystalizowania się swojej nowoczesnej postaci. Formułę literaturyzacji wiedzy o literaturze można jednak rozumieć jako nazwę takiego podejścia do wypowiedzi naukowej, jak do wypowiedzi uznawanej za literacką - określanej przez to, kto, gdzie, kiedy, po co, do kogo i w jaki sposób mówi.

• XIX wieku, z pokolenia pionierskiego i założycielskiego wobec następnych.
• Nie wszystkie ich utwory weszły do literaturoznawczego kanonu.

Książka proponuje takie podejście do tekstów literaturoznawców urodzonych w regionie wschodnio- i środkowoeuropejskim około roku 90. I te pominięte, i te z kanoniczne obejmuje nazwa „literaturoznawczych dyskursów możliwych" - możliwych do zaistnienia i możliwych do ponownego odczytania, które pozwoli im zaistnieć jako wypowiedziom kulturowym.

• Prof.
• dr hab.

• Konteksty (1992), Oblicza samotności.
• Szkice o egzystencjalizmie (1996), Granice literatury i pogranicza literaturoznawstwa.
• Fenomenologia Romana Ingardena w świetle filozofii lingwistycznej (1999), tłumaczka.
• rozpraw M.
• Bachitna, S.
• Awierincewa, W.
• Proppa, O.
• Freudenberg i utworów R.
• Pogodina, A.
• Płatonowa, W.
• Jerofiejewa, A.
• Sacharowa.

Danuta Ulicka - kierownik Zakładu Teorii Literatury i Poetyki w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, autorka książek: Ingardenowska filozofia literatury.