Opowieść młodego chłopca, Żyda z Budapesztu, który spędził rok w niemieckich obozach koncentracyjnych, Oświęcimiu i Buchenwaldzie. Pozbawiona patosu relacja piętnastolatka, który z naiwnością stara się przystosować do wymagań swoich ciemiężycieli, odsłania mechanizmy kryjące się za zbrodniami ubiegłego stulecia.
- Powstało wiele ważnych literackich świadectw z obozów zagłady, jednak Los utracony jest na ich tle książką wyjątkową.
- Imre Kertész (1929-2019).
- Laureat literackiej Nagrody Nobla 2002.
- W 1944 roku został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, potem przeniesiony do Buchenwaldu.
- Od lat pięćdziesiątych zajmował się głównie tłumaczeniem (m.in.
Wrócił do kraju, gdzie kilka lat po wojnie zaczął pisać w gazecie "Vilagossag", ale zwolniono go z powodów politycznych. Freuda, Hoffmanstahla, Nietzschego, Canettiego, Wittgensteina) i pisaniem: Los utracony (1975; W.A.B.
- 2003), Kadysz za nienarodzone dziecko (1990; W.A.B.
- 2003), Likwidacja (2003; W.A.B.
- 2003).
- Publikuje także opowiadania, m.in.
- Angielska flaga (2001; W.A.B.
2002, 2022), Fiasko (1988; W.A.B. 2004), i książki eseistyczne, m.in.
- Język na wygnaniu (1998; W.A.B.
- Kronika przemiany (1997; W.A.B.
- 2004) oraz Dziennik galernika (1992; W.A.B.
- 2006), która to książka w 2007 roku znalazła się w finale Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS.
- Laureat wielu węgierskich i zagranicznych nagród.
2004), Ja, inny.
