Monografia jest poświęcona instytucji lotniskowego obszaru ograniczonego użytkowania, rodzaju obszaru specjalnego, stanowiącego wyjątek od zakazu przekraczania standardów jakości środowiska. Autorka klasyfikuje w niej ten obszar, wskazuje jego cechy, cel i przesłanki utworzenia.
Kompleksowo analizuje tę problematykę, począwszy od procedury uchwalenia obszaru przez jego zmianę i likwidację po wywołane przez niego skutki prawne. Bada ona postępowanie legislacyjne, w toku którego tworzony jest obszar, zwracając szczególną uwagę na zagadnienia specyficzne dla lotnisk - granice i strefy obszaru, ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu i sposobów korzystania z niego, wymagania techniczne dotyczące budynków, częściowe położenie nieruchomości w obszarze.
Praca ukazuje skutki utworzenia obszaru nie tylko na płaszczyźnie cywilnej - odpowiedzialności odszkodowawczej, ale także administracyjnej - planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz prawa budowlanego. Monografia przedstawia również wybrane proceduralne zagadnienia związane z dochodzeniem roszczeń z tytułu ustanowienia obszaru, charakterystyczne dla obszaru tworzonego dla lotnisk.
Mimo, że problem obszarów ograniczonego użytkowania był już omawiany w literaturze, to opracowania te dotyczyły raczej wszystkich obszarów i nie uwzględniały specyfiki obszarów tworzonych dla lotnisk. To czyni niniejszą monografię ważnym głosem w doktrynie, a także istotnym punktem odniesienia dla oceny omawianej problematyki.
(...) Uwagę zwraca szeroko cytowane orzecznictwo, zarówno sądów administracyjnych, jak i sądów cywilnych. Łącznie w ramach prowadzonych rozważań znajdujemy łącznie prawie 200 odwołań wyroków sądowych, co nadaje niniejszemu opracowaniu dodatkowy walor praktyczny.
