Czesław Halicz Ludzie, którzy jeszcze żyją ISBN 978-83-288-5852-7 Staroświeckie dagerotypy, którym patyna czasu nadała pewien wdzięk i dostojeństwo? Przeżytki dawnych czasów przyczynek do historii i folkloru?
Łask, Gawrolin, Żgów czy Kałuszyn? Najważniejsze dzieła: Ryfka Piszczyk (1901), Sąd (1911), W domu przy ulicy Żurawiej (1913), Młodość Hanny Turskiej (1914), Ludzie, którzy jeszcze żyją (1934).
Pisarka, publicystka, redaktorka, tłumaczka, krytyczka literatury i sztuki. Ukończyła gimnazjum w Łodzi, następnie przeniosła się do Warszawy, gdzie poślubiła znanego lekarza, Zygmunta Endelmana.
Od roku 1901 współpracowała z pismem Izraelita, gdzie publikowała recenzje, przekłady oraz własne utwory, obrazki z życia ubogich warstw społeczności żydowskiej. Wcześniejsze teksty podpisywała jako Czesława Endelmanowa, po kilku latach zaczęła używać męskiego pseudonimu --- Czesław Halicz.
Obroniła pracę doktorską z nauk społecznych i powtórnie wyszła za mąż, za Henryka Rosenblatta, przemysłowca. W 1911 roku zajęła drugie miejsce w Konkursie Teatrów Rządowych Warszawskich za dramat Sąd, obecnie zaginiony, znany tylko z recenzji.
W latach 1910--1914 współpracowała korespondencyjnie z polskimi czasopismami, pisząc w Krytyce, Wędrowcu, Nowej Gazecie, Przeglądzie tygodniowym, Literaturze i Sztuce. W roku 1914 opublikowała w Kijowie powieść Młodość Hanny Turskiej, poświęconą zagadnieniom emancypacji i edukacji kobiet.
Działalność literacką wznowiła w latach 30., powieścią Ludzie, którzy jeszcze żyją. W latach 1937--1938 drukowała również teksty w lwowskich Sygnałach, których jedną z założycielek była jej córka, Halina Górska.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.
