Maklakiewicz. Zaczęło się od tego, że jestem brzydki... Zaczęło się od tego, że jestem brzydki

Król PRL-u. Jedyny taki Był swój, był ludzki.

• Choć nie brakowało mu talentu, nigdy nie dostał wielkiej roli.
• Za to te skromne grał po mistrzowsku.
• Pozostaje najbardziej rozpoznawalnym i zarazem najbardziej niedocenionym aktorem swojej epoki.
• Zdzisław Maklakiewicz, dla znajomych Maklak.
• Przywarła do niego rola inżyniera Mamonia z Rejsu.
• Mówił o sobie, że jest jak Polska Ludowa: pełen błędów i wypaczeń.
• Może dlatego umarł przedwcześnie?
• Autor bestsellerowej książki Himilsbach.
• Ja to chętnie napiłbym się kawy bierze na warsztat drugą postać z nieśmiertelnego duetu.

• Z tamtego świata aż nie chce się wychodzić.

Nierozłączni przyjaciele z filmowego planu i od barowego stolika przeszli do historii razem, ale każdy z nich zasługuje na osobny portrecik! Zdzisław Maklakiewicz był niedościgniony, niezastąpiony i, niestety, niedoceniony.

• Miał niespotykaną jeszcze wtedy w Polsce ekspresję, kompletnie przekraczał granice ówczesnego aktorstwa.

Trochę siebie szyfrował, trochę urządzał zgadywanki, wchodził w dialog z widzem. Był też absolutnym królem żartu, takiego żartu skróconego, niedopowiedzianego.

• Jerzy Kryszak Zdzisio był autorem rozmaitych opowieści.

• Kazimierz Kaczor Na ekranie pojawiał się na chwilę, w pamięci zostawał na długo.
• Był poetą codzienności wśród aktorów.
• Ewa Szykulska Rozmawialiśmy kiedyś o muzyce.
• Powiedział, że ma w sobie dwie przeciwstawne natury: Florestana i Euzebiusza.

Były one prawdziwe lub nie, ale zawsze inteligentne, dowcipne i z puentą. Tak, był marzycielem, lirykiem, o co wielu by go nie podejrzewało Grażyna Barszczewska Pana Zdzisława poznałam podczas zdjęć do filmu Rozwodów nie będzie.

• Byłam początkującą studentką PWST w Warszawie, a pan Zdzisław cenionym i znanym aktorem scen wrocławskich.
• Pracowaliśmy razem jeden dzień.
• Był czarujący i opiekuńczy.
• Szybko zorientowałam się, że ma niesamowite poczucie humoru i dystans do siebie.
• Potem już nigdy nie graliśmy razem, ale stykaliśmy się w towarzyskich okolicznościach.

• Wszyscy czuliśmy się komfortowo w jego towarzystwie.
• Magdalena Zawadzka

Jego cudowne anegdotki, często krótkie i abstrakcyjne, ubarwiały te spotkania.