Mała Apokalipsa

Temat powieści dotyka wielkiego politycznego tabu. Tak jasne wskazanie Związku Radzieckiego jako prześladowcy narodu polskiego jeszcze w latach 80.

• wydawało się czynem jeśli nie brawurowym, to na pewno bardzo ryzykownym.
• Głównym bohaterem i narratorem „Małej Apokalipsy” jest literat Tadeusz K., ucieleśnienie samego autora.
• Postrzega on rzeczywistość przez pryzmat literatury.
• Jego udręką są obsesyjne myśli o śmierci i pogłębiająca się coraz bardziej depresja.
• Tadeusz K.
• ma świadomość, że życie w świecie bez wartości pozbawione jest sensu.
• Podsumowuje więc swój dorobek pisarski i pozostawia testament na miarę czasów, w których przyszło mu żyć.
• Akcja „Małej Apokalipsy” rozpoczyna się od przybycia przedstawicieli opozycji do mieszkania Tadeusza K.
• Proponują mu samospalenie się w proteście przeciw planom przyłączenia Polski do ZSRR.

• Spotyka po drodze dziwacznych osobników, zakochuje się w Rosjance Nadzieżdzie (Nadziei).

Uchwycony w kleszcze moralnego szantażu, bohater wychodzi na ulice Warszawy, którymi wędruje aż do finalnego wieczoru. W swojej wędrówce po mieście widzi wyłącznie objawy rozpadania się systemu, który coraz bardziej przypomina groteskową karykaturę wyobrażeń o ustroju komunistycznym.

• Polska ukazana w „Małej Apokalipsie” to kraj w stanie agonalnym.
• Utwór staje się jednak nie tylko obrazem całkowitego rozkładu PRL-u.

Jest też gorzkim rozrachunkiem z opozycją, podobną w istocie do reżimu, z którym sama walczy.