Autor podjął temat trudny, wielowątkowy i dotychczas nie opracowany w literaturze przedmiotu. Przedmiotem jego rozważań stały się postać i dorobek Mariana Małowista oraz kręgu jego uczniów.
Autor monografii Kaffy - kolonii genueńskiej na Krymie, należy z pewnością do grona najbardziej frapujących, z różnych względów, postaci w powojennej polskiej historiografii. Ten znakomity badacz historii gospodarczej o renomie międzynarodowej, uczeń Marcelego Handelsmana, wychowawca kilku pokoleń polskich dziejopisów, pozostawał jednak po 1989 r.
[...\ Autor dowiódł nietuzinkowej, jak na jego wiek, kultury metodologicznej, pokazał się z dobrej strony jako badacz umiejętnie panujący nad obszernym i wielowątkowym materiałem źródłowym, w większości przypadków w sposób efektowny potrafiący dokumentować swoje tezy. Rafała Stobieckiego Reasumując, z zadania udowodnienia (jeśli takie sobie postawił), że używanie pojęcia ,,szkoła Małowista" jest w pełni zasadne, autor bez wątpienia się wywiązał, a przy okazji solidnie wzbogacił i uporządkował naszą wiedzę na temat ważnego segmentu warszawskiej powojennej historiografii - cech intelektualnych oraz towarzysko-zawodowej spójności tego, klarownie zdefiniowanego grona osób.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że po lekturze rozprawy Tomasza Siewierskiego dysponujemy - także my, uczestnicy i ,,pamiętający" - bardziej wyrazistym obrazem omawianego środowiska, jego struktury i cech, a także skali międzynarodowego oddziaływania. A nie jest to bez znaczenia, jako że każde tego typu ujęcie, do którego, z uwagi na jego syntetyczność, będą zaglądać kolejni zainteresowani, utrwala bardzo konkretny obraz - eksponując określone wątki i oceny.
