Martwe sezony. Osiem opowiadań

„Martwe sezony” to zbiór ośmiu opowiadań subtelnie połączonych motywami śmierci oraz relacji międzyludzkich. Zebrane teksty traktują przede wszystkim o rozpadzie: wartości, związku, rodziny i podskórnego, niemal nienamacalnego lęku, jaki temu towarzyszy.

• Bohaterowie pozornie podejmują decyzje, lecz zamknięci w pewnych ramach mają ograniczony wpływ na swoje życie.
• Czy wszystkich czekają martwe sezony?
• „Ośrodek wypoczynkowy”.

• Kim jest?
• Wytworem jego wyobraźni?
• Kimś rzeczywistym?
• „Ksiądz Wiktor”.
• Proboszcz niewielkiej parafii wybiera się… na tamten świat.

Właściciel ośrodka wypoczynkowego wyczekuje końca wakacji, gdyż wtedy do jego życia wkracza z nicości tajemnicza Atanazja. Wszystko przez gosposię, którą nawiedza we śnie ciotka, mająca specyficzny sposób komunikowania się z żywymi.

• „Biznes to biznes”.

• „Ada”.

Dwóch przyjaciół organizuje specyficzną formę wypoczynku dla spragnionych mocnych wrażeń turystów, którzy mogą zamieszkać w… obozie koncentracyjnym. Trzydziestokilkulatek, uwikłany w związek z przymusu, zakochany w nastolatce.

• „Sztuka rozpadu”.
• Małżeństwo z wieloletnim stażem wyjeżdża na wakacje.
• Czy uda im się uratować małżeństwo?
• „O”.
• To mógł być piękny romans – zaczyna swoją historię bohater opowiadania.
• Dlaczego zatem to nie był piękny romans?
• „Morze mroku”.
• Młody, pełen życia dziennikarz traci wzrok.
• Co z jego małżeństwem?
• Czy rzeczywiście można pogodzić się z tym, czego nie widać?
• Sugestywne opisy rzeczywistości „widzianej” przez pozbawioną nagle zmysłu wzroku osobę.
• „Martwy sezon”.

Ojciec dziewczynki, która zaginęła podczas wakacji przyjeżdża do ośrodka, w którym doszło do tragedii, by odebrać sobie życie.