Piętnaście lat później. Tajemniczy doktor Antékirtt krąży po basenie Morza Śródziemnego, starając się opiekować ludnością.
W Raguzie, szczególnie interesuje się wdową Etienne Bathory i jej synem Pierre'em, który jest zakochany w Savie, córce Toronthala. Poza tym wynagradza dwóch artystów jarmarcznych, Pescadę i Matifou, którzy uratowali jego statek od zderzenia, przyjmując ich do swej służby.
Sarcany, zrujnowany przez hazard, przybywa do Raguzy, gdzie siłą szantażu, otrzymuje rękę Savy. Pierre Bathory, jego rywal w tej sprawie, zostaje zasztyletowany przez niego i uznany przez doktora Antékirtta za martwego.
Pierre odkrywa wtedy, że jego protektorem jest nie kto inny, jak hrabia Sandorf, który przekonuje go, by z rezygnował z miłości do Savy, córka zdrajcy. Po twardej walce na Sycylii, gdzie został zabity Zirone, udało się mu schwytać Carpenę i Toronthala; pozostawał tylko Sarcany, ale on był nieuchwytny.
Łotr, aby zmusić Savę do małżeństwa i zawładnąć jej fortuną, więzi ją bezprawnie w jednej kryjówce Senusitów w Tétuanie. Wtedy dowiaduje się, że nie jest córką Toronthala, ale Sandorfa, którą zabrano po jego aresztowaniu i do tej pory uchodziła za martwą.
Teraz, kiedy już nikt więcej nie sprzeciwia się małżeństwu Pierre'a i Savy, flotylla Senusitów atakuje wyspę Antékirtt. Skazani na śmierć, czekając na fatalny moment, odizolowani na wysepce w pobliżu Antékirtty.
Jednak pluton egzekucyjny nie będzie miał nic do roboty, ponieważ wysepka była zaminowana, a jeden z nędzników przypadkowo doprowadza do straszliwej eksplozji. Po ślubie Pierre'a i Savy, Sandorf i jego przyjaciele zabiorą się za rozszerzanie swej posiadłości i stworzą aktywny ośrodek badań naukowych.
Publikowane są w niej tłumaczenia utworów dotąd niewydanych, bądź takich, których przekład pochodzący z XIX lub XX wieku był niekompletny. Wszystkie wydania są nowymi tłumaczeniami i zostały wzbogacone o komplet ilustracji pochodzących z XIX-wiecznych wydań francuskich i przypisy.