Meandry bezpieczeństwa wewnętrznego państwa

Państwo jest organizacją społeczną spełniającą określone funkcje. Można ich wymienić tyle, ile zostanie określonych sfer aktywności państwa w obszarze życia społecznego.

• Determinują one aktywność państwa m.in.

Na pewne minimum aktywności państwa składają się klasycznie wyodrębniane funkcje wewnętrzna i zewnętrzna oraz gospodarczo-organizatorska, socjalna i kulturalno-wychowawcza. w obszarze integralności terytorialnej, suwerenności, możliwości przetrwania i rozwoju oraz bezpieczeństwa jego obywateli.

Są one utożsamiane przede wszystkim z funkcją wewnętrzną państwa zapewniającą w nim bezpieczeństwo i porządek, przy zaangażowaniu m.in. organów administracji, Policji, Straży Granicznej, straży pożarnej, organów wymiaru sprawiedliwości, a także w pewnych warunkach i wojska.

W celu realizacji tej aktywności państwo musi dysponować zasobami i zdolnościami ochrony przed potencjalnymi i realnymi zagrożeniami, które współcześnie charakteryzują się zmiennością, nieprzewidywalnością, transsektorowością i nieokreślonością oraz dotyczą niemal wszystkich dziedzin życia społecznego, w których państwo musi przejawiać swą aktywność. Przedmiotowe zagrożenia mogą powodować destabilizację rozwoju politycznego czy gospodarczego, utratę życia, zdrowia, posiadanych wartości materialnych czy warunków do swobodnego bytu, rozwoju, a nawet utratę suwerenności.

• W związku z tym niezbędne jest podejmowanie przez państwo stosownych działań przeciwstawiających się tym zagrożeniom.

• Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa jest bytem złożonym, zależnym od wielu czynników.

Podejmowane przeciwdziałania i działania ochronne powinny być zróżnicowane oraz dostosowane do charakteru zagrożenia, jego skali czy form eskalacji oraz rodzaju chronionych przez państwo wyżej wymienionych wartości. Do zapobiegania i usuwania skutków współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwo używa wszystkich możliwych sił i środków, jakie są w jego dyspozycji.

• Pozwalają one ukazać złożoność i rozległość problematyki bezpieczeństwa wewnętrznego państwa.
• Wybór tych siedmiu obszarów nie jest przypadkowy.

W przedmiotowej publikacji zostały zaprezentowane te obszary bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, które związane są z: przygotowaniami obronnymi Państwowej Straży Pożarnej, reglamentacją broni i jej wpływem na bezpieczeństwo publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej, racjonalizacją funkcjonowania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, zarządzaniem kryzysowym realizowanym jako zadanie publiczne samorządu terytorialnego, nielegalną imigracją i jej wpływem na bezpieczeństwo wewnętrzne Rzeczypospolitej Polskiej, modelem systemu ratownictwa w Rzeczypospolitej Polskiej oraz przywództwem w kierowaniu bezpieczeństwem. Są one konsekwencją dociekań naukowych w obszarze poszczególnych zagadnień, przedstawionych w ramach przewodów doktorskich.