Memłary i inne teksty przy życiu i sztuce

To jest książka malarza, który był także pisarzem. A dokładniej: eseistą, prozaikiem, pamiętnikarzem, recenzentem, mówcą-publicystą, poetą, felietonistą, popularyzatorem nauki i sztuki.

• Lubił pisać nie mniej niż malować, choć w oczach opinii publicznej był jednak przede wszystkim artystą pędzla.
• Należał do sławnej niegdyś grupy Wprost (1966-1986), która w latach 60.

• "Memłary" są świadectwem życia pełnego pasji i niezgody na załgany świat.

ubiegłego wieku wystąpiła przeciw artystycznej abstrakcji, by zająć się relacjami między życiem a sztuką, zadając sobie podstawowe pytanie: co znaczy być artystą w zniewolonym kraju. Opowieścią tyleż autobiograficzną, co świadectwem epoki, w której pisarze i artyści stawali przed moralnymi wyzwaniami nieznanymi w czasach pełnej swobody twórczej i politycznej.

• 12 kwietnia 1982 Myśli mi się ostatnio coraz częściej o pisaniu autobiografii.

Chciałbym taki wyrazisty tekst o sobie samym napisać o prawdziwych, tkwiących we mnie motorach malowania, bycia z ludźmi, o prawdziwych przyczynach moich złości, napięć. Chciałbym, mam taką potrzebę, rozebrać się i opisać swoją anatomię.

• Zwiedzić siebie wstecz.

• I moje malarstwo także jest tego dowodem.
• Ale bo też dlaczego by takiego autoportretu nie napisać?
• Przecież te malowane nic o mnie nie mówią.
• A po co o sobie mówić?
• Bo w widzeniu i opisywaniu siebie więcej może się zmieścić tak zwanej prawdy o widzeniu świata.
• Zbylut Grzywacz, Memłary

I z tych moich narastających tęsknot do pisania, do tego, żeby usiąść i pisać tak, jak się maluje, wynika, że do słowa pisanego mam więcej zaufania niż do czegokolwiek innego.