Metody i narzędzia diagnostyczne w logopedii

Autorzy poszczególnych opracowań to w większości badacze, którzy są jednocześnie logopedami praktykami. Reprezentują różne polskie ośrodki naukowe, w których kształci się logopedów.

• Część z nich ma charakter autorski.
• Inne nawiązują do refleksji naukowo-badawczej kształtowanej przez wiele lat w polskiej i światowej logopedii.
• Sformułowane wnioski mają charakter uniwersalny.

Na podstawie przedstawionych przez nich wybranych metod i narzędzi diagnostycznych możemy zapoznać się ze współczesnymi tendencjami badawczymi rozwijanymi w tych właśnie ośrodkach. Wszyscy autorzy podkreślają wciąż ważne w procesie diagnozowania logopedycznego zasady: indywidualizacji postępowania logopedycznego, a więc dostosowania go do możliwości i potrzeb pacjenta, osobistego zaangażowania badacza i konieczność nawiązania współpracy z osobą badaną.

• Podmiotem oddziaływania jest zawsze człowiek ze wszystkimi swoimi zachowaniami komunikacyjnymi.
• W wielu opracowaniach mowa jest również o wzajemnym uzupełnianiu się procesu diagnozowania i terapii.