Między światem a zaświatem

Co to za dziwny tytuł: ,,Między światem a zaświatem"? Czy zaświat to piekło?

• Kraina umarłych?
• Bo świat - to wiadomo.
• To my: nasze ręce, głowy i nogi.
• Nasze domy.

• Nasze samochody, komputery i zabawki.

Nasze ulice, lasy, rzeki, psy i ptaki. Słowa, dźwięki, uczucia i myśli.

• Atomy i czarne dziury.
• Mrówki i galaktyki.
• Cały wielki, nieskończony wszechświat.
• Za którym nie ma nic, bo jest on nieskończony.
• No to czym jest zaświat?
• Zaświat to piąta strona świata.
• To część rzeczywistości, którą człowiek od zawsze wyłącznie przeczuwa i której nie może dotknąć.
• Ludzie od wieków wierzyli - albo po prostu czuli - że świat i zaświat nieustająco się przenikają.
• Że dzieli je tylko zasłona z mgły.
• Zaświat mógł się objawić w różnych miejscach i czasach.

Jego bramami były źródła, rozstaje dróg i miedze między polami, a także progi domów i lustra. Zaświat ukazywał się w ogniu, w wodzie - tej jasnej, żywej, i tej ciemnej, martwej.

• W chmurach, burzach i piorunach.
• Drogami do zaświata były rzeki i drzewa.
• A pomiędzy światem i zaświatem są cieniutkie jak pajęcza nitka granice.
• Są bramy, które możemy rozpoznać lub w ogóle ich nie zauważyć.
• Są sny, opowieści i baśnie.
• Pomiędzy światem a zaświatem wędrują przewodnicy.
• Ludzie-nieludzie.

• Ta opowieść jest właśnie o bliskości zaświata.

Pomiędzy światem a zaświatem jesteśmy my, którzy rodzimy się, nie pamiętając, skąd się wzięliśmy, i umieramy, nie wiedząc, dokąd idziemy, a jednak, jednak przeczuwamy to wszystko, czego nie możemy dotknąć. I nie, nie jest o duchach, zmorach, zjawach i demonach, bo nie chcę pisać bestiariusza.

• A poza tym zjawy, zmory i inne paskudztwa powstają głównie z naszego strachu.

• On zwyczajnie jest.
• Inny niż nasz - ludzki - świat.
• Dlatego ta opowieść jest o bliskości zaświata i o granicach, a także o spotkaniach z nim.

Według starych, bardzo starych, najstarszych opowieści zaświat wcale nie jest straszny. O miejscach i istotach, które w dawnym postrzeganiu świata były związane z obydwoma światami, strzegły przejść, umiały porozumiewać się ze światem niewidocznym, pomagały i żywym ludziom, i duszom w rozmawianiu ze sobą.