Praca obejmuje rozważania na temat miejsca popełnienia czynu zabronionego w polskim prawie karnym. W nauce tego prawa jest to pierwsza kompleksowa próba omówienia istoty tej konstrukcji.
Autor dokonuje przeglądu historycznych regulacji miejsca popełnienia czynu zabronionego w prawie polskim oraz analizuje art. Przedstawia rolę tytułowej konstrukcji pośród znamion typów czynów zabronionych z Części szczególnej Kodeksu karnego, kończąc rozważania merytoryczne na procesowych aspektach miejsca popełnienia czynu zabronionego.
Wnioski z rozważań, w tym postulaty de lege ferenda, zawiera w Zakończeniu.