Milczenie i ogień. Listy i zapiski

Nauczyć się kochać Boga takimi darami, jakie się posiada, a nie jakie chciałoby się mieć, być rozdzielonym pomiędzy modlitwą a zaangażowaniem, marzyć o wspaniałych projektach i żyć wtopionym w banalną rzeczywistość, z sercem tkliwym, które płacze lub wybucha złością, chcieć się modlić, nie potrafiąc pozostawać w spokoju. Czy to nie jest obraz b r a t a?

• Tak o Karolu de Foucauld pisał jego biograf Charles Lepetit.

• Ale przede wszystkim pragnął być bratem małym bratem Jezusa, bratem każdego człowieka.
• Gdzie ten Mały Brat Jezusa znajdował siłę do tak radykalnego braterstwa?

Karol przeszedł długą drogę od niewiary, przez nawrócenie, wstąpienie do zakonu trapistów, odkrycie powołania do życia pustelniczego najpierw w Nazarecie, a potem w dalekiej Algierii Ewangelizował przez samotność, ascezę, kontemplację połączoną z pracą fizyczną. Źródłem bijącym w samym środku saharyjskiej pustyni była Eucharystia Nigdy nie oddzielał sakramentu ołtarza od sakramentu brata: Jak łagodnymi, dobrymi dla wszystkich powinna nas czynić Święta Eucharystia.

• Fragment wstępu Macieja Biskupa OP Milczenie i ogień to fascynujący zbiór listów i zapisków Karola de Foucauld.
• Ich lektura odsłania serce tego intrygującego człowieka.

Jej sprawowanie nie było tylko miejscem odkrywania ostatniego miejsca, ale także początkiem drogi do oddania życia za braci. Teksty te mogą pomóc odkryć w Karolu brata i tym samym zainspirować do naśladowania Chrystusa tak, jak on to czynił w codzienności.

• Nie przeszkadza Mu zwyczajność, na którą tak często narzekamy.
• On działa w naszych miejscach.
• On potrzebuje naszej zwyczajności

Jego życie jest dowodem, że dla Boga nie stanowi trudności miejsce, w którym żyjemy.