Miłość na szkle

Boleśnie prawdziwa, a momentami nieodparcie zabawna opowieść o współczesnych trzydziestolatkach, ich dojrzewaniu do roli rodziców i bezsilności towarzyszącej staraniom o dziecko Skończę z papierosami i trawą. A termin namiętności wpiszę do kalendarza - obiecuje sobie Wojtek Raczyński, kiedy po wielomiesięcznych bezowocnych próbach spłodzenia potomka trafia z żoną do kliniki leczenia niepłodności.

• Aneta ma trzydzieści pięć lat, on trzydzieści osiem.

• jakoś się nie pojawia.
• Czy można temu zaradzić?
• A jeśli tak, to w jaki sposób?
• Niepłodność wystawia małżeństwo Anety i Wojtka na ciężką próbę.
• Jest stale obecna w ich myślach i...

Są odpowiedzialni, więc zdobyli wykształcenie, osiągnęli odpowiednią pozycję zawodową i status materialny, zaciągnęli kredyt na mieszkanie i kiedy już uznali, że są gotowi na dziecko, ono... sypialni, wisi w powietrzu, zapisuje się w historii wyszukiwania Google'a.

• Niczym brzuch ciężarnej z każdym kolejnym miesiącem rozrasta się pomiędzy małżonkami i sprawia, że się oddalają.
• Miłość na szkle porusza i bawi; pokazuje problem z mikroskopową precyzją i zaskakuje jego złożonością.

Akcja rozgrywa się w łóżku, w gabinetach lekarskich, na forach internetowych, na których ludzie szukają pomocy i wymieniają doświadczenia. Miłość na szkle, doskonale osadzona w naszej rzeczywistości, jest świetną lekcją partnerstwa - także dla tych, którym dzieci przyniósł bocian i to od razu Barbara Sęk za dnia żona i matka, w nocy powieściopisarka (autorka książki Dlaczego ona?).

• Jak widać lubi się wcielać w różne role; tym razem podjęła się roli najtrudniejszej, bo męskiej.
• Tworzy literaturę środka: przystępną w formie, wymagającą w treści.

Wyznawczyni dewizy: "SĘK w tym, by pisać tak, żeby odbiorca czytał trzy dni, a myślał o lekturze trzy lata".