Miłość niejedną ma minę

Czy miłość ma coś wspólnego z miną przeciwpiechotną? Może zakochanie jest bezpieczne tylko dla saperów?

• Jak złapać równowagę w towarzystwie niezrównoważonych rodziców?
• Odpowiedzi na te pytania zna Julianna – dziewczyna nietuzinkowa.

• Nigdy nie potrafiła znaleźć z nimi wspólnego języka.
• Ale teraz się rozwodzą i w dość niespodziewany sposób informują córkę o swoich nowych planach na życie.
• Julianna jest przerażona.
• Wszystko dzieje się za szybko.
• Dlatego decyduje się na desperacki krok.

Julianna po pierwsze kocha zwierzęta i chciałaby zostać obrończynią ginących gatunków, po drugie kocha Barcelonę i marzy, aby tam kiedyś pojechać, po trzecie nie czuje się kochana przez swoich rodziców. Jest to książka o różnych miłościach – miłościach niespełnionych, miłościach, które umarły, o nowo narodzonych, o takich, o których dopiero się marzy, i tych, które przychodzą niespodziewanie.

• KSIĄŻKOCHOLICZKA (lubimyczytac.pl): Tę książkę po prostu kocham.
• Dawno nie zetknęłam się z tak ciekawą historią.

BOOK BOOSHKA (lubimyczytac.pl): Czasem trzeba żeby coś się posypało, by człowiek mógł docenić to, co już posiada, za co powinien być wdzięczny. Julianna, to młoda dziewczyna, która właśnie dotarła do zakrętu w swoim życiu.

• Co powinna w takiej sytuacji zrobić dziewczyna w jej wieku – córka redaktorki pisma „Życie dla siebie”?

Rodzice się rozwodzą, na horyzoncie pokazują się nowi partnerzy, nowa rodzina. BUSCHKA (lubimyczytac.pl): Agnieszka Tyszka przedstawia nam tym razem Juliannę, nastoletnią dziewczynę, kochającą zwierzęta, Barcelonę i swoich przyjaciół.

• Julianna jest bardzo rozsądną, młodą osobą.
• Wydaje się mieć wszystko poukładane w głowie, sercu i życiu.
• Ale nie ma nic bardziej mylnego, niż ten osąd.
• Julianna nie czuje się kochana.
• Zwłaszcza przez osoby, które tę miłość i poczucie bezpieczeństwa powinny jej dać bezwarunkowo.

Książka Agnieszki Tyszki pokazuje, że miłość rodzicielska, siostrzana, przyjacielska wcale nie mają jednej barwy. Czasem wszystkie te miłości są tak trudne do przyjęcia i zaakceptowania, że człowiek sam gubi się w swoim sercu i w swoich uczuciach.

• Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
• Projekt okładki: Katarzyna Kołodziej.