Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu

BARDZO MOCNY DEBIUT. PRAWDZIWA, PORUSZAJĄCA OPOWIEŚĆ O PRÓBIE ODNALEZIENIA OJCA, KTÓREGO ZABRAŁ ALKOHOL.

Wklepuję na fejsa komunikat, że to koniec, że umarł nagle i niezapowiedzianie, że nie miałam okazji poznać własnego ojca, ponieważ on wolał wódę. I jabole, i browary, i pewnie nawet denaturat, bo był uzależnionym typu menela, który zasrywa sobie nogawkę spodni, śmierdzi w autobusie i zalega na dworcach.

• Potem usuwam to o denaturacie oraz dworcach.
• Piszę, że ojciec zmarł nagle i że mi smutno.
• Po chwili dodaję: "Choć już wiele lat temu mi zabrały go demony plątające się po jego trzewiach i głowie.

• Że poza wódką jest tylko strach, że nic nie warto.
• Żeby dał sobie spokój.

Nie znaliśmy się - spotykałam głównie tego z trzewi i głowy, który podpowiadał mu, co robić. Tato, przykro mi, że tak się stało.

• Dzięki Tobie uczę się współczuć.
• Może to taki ostatni prezent, od Ciebie dla mnie".
• Słowo "tato" kłuje w oczy, ale w całą resztę przez chwilę wierzę.
• Potem zostaje tylko to kłucie.

• Nie można w tej kwestii wierzyć statystykom, bo okrywa je z jednej strony wstyd a z drugiej potrzeba ochrony rodzica.
• Ale jest nas - dorosłych dzieci alkoholików - w Polsce miliony.
• Nie chcemy i nie umiemy o tym mówić.
• Aleksandra Zbroja robi to za nas.
• Być może nasi rodzice nie pili tak jak Mireczek.
• Ale styl picia nie ma znaczenia dla tego doświadczenia.

"Tato", "papo", "papko", językowe narzędzia tortur. Rodzic, którego nie ma, bo zabiera go alkohol to coś, o czym powinniśmy mieć prawo rozmawiać.

• Wierzę, że ta książka może stać się początkiem rozmowy.

Małgorzata Halber To nie jest książka o tym, że jak chcesz, to potrafisz. Jest za to o dziewczynce, która zapożycza się u samej siebie by dotrwać dorosłości i uwolnić się od tych, którzy nie zdali egzaminu z rodzicielstwa.

• Mikołaj Grynberg Boleśnie prawdziwy i wstrząsający debiut.
• Autorka pisze bez upiększeń ale i bez zbędnego dramatyzmu.
• To intymne świadectwo, które staje się literaturą.
• Takie połączenie nie zdarza się często.
• Łukasz Orbitowski