Mistrzowie koncentracji. Aktualne nauki dla przyszłych humanistów (tom I)

Żyjemy w trudnych czasach. Być może nie wszyscy to widzą, ale ci, którzy widzą, mogą mieć wiele pytań.

• Jednak dzisiejsze czasy właśnie dlatego są trudne, że mało kto odpowiada z sensem.

Zadaliby je, gdyby mogli sądzić, że dowiedzą się czegoś istotnego o sobie i o świecie. Jed­no jest pew­ne – wąt­pli­wo­ści na te­mat cy­wi­li­za­cji nie­uchron­nie zmie­rza­ją do py­tań na te­mat zdol­no­ści do kon­cen­tra­cji.

• Czy nie jest tak, że owa zdol­no­ść czy­ni nas lu­dźmi – po pro­stu?
• I że na­sze czło­wie­cze­ństwo za­le­ży od tego, w jaki spo­sób po­tra­fi­my z niej ko­rzy­stać?

Od tego, ści­ślej bio­rąc, czy umie­my roz­wi­jać tę na­szą zdol­no­ść, za­cho­wu­jąc jed­no­cze­śnie świa­do­mo­ść swo­ich ogra­ni­czeń? Świa­do­mo­ść tego, że nie mamy dość cza­su i ener­gii, by zaj­mo­wać się wszyst­kim?

• Oczywiście nie jest tak, że nic do nas nie dociera.
• Przeciwnie.
• Jesteśmy wręcz zatopieni w informacyjnej galarecie.

Z każdej strony lepią się do nas jakieś dane, bulgoczą czyjeś poglądy; ściekają obrazy, toną słowa. Ileż to „narracji”, „stylów życia”, „dzieł sztuki” i „odkryć nauki” zapełniło przestrzenie naszych pragnień i ambicji!

• Ileż wkoło zdefiniowanych możliwości!
• Ileż „wiedzy”!

A przy tym wrażenie, jakbyśmy stracili powody do myślenia i dociekania: co robić ze swoim życiem, do czego zmierzać, z kim się zderzać, czym się kierować, przed czym chować... Jak gdyby przeznaczeniem każdego było: wybrać coś dla siebie – z ogólnodostępnej oferty; coś, co zapewni jemu albo jej – satysfakcję.

• Jak gdyby wszelka satysfakcja nie była czymś chwilowym i w gruncie rzeczy pozornym.

• Jak gdyby nie było śmierci...

Jak gdyby, koniec końców, nie łączyło nas (ludzi) nic ponad wspólne zakupy.