Monografia dotyczy mniejszości rosyjskiej w Estonii po 1991 roku. Autorka podjęła się analizy tego zagadnienia w odniesieniu nie tylko do transformacji systemowej i polityki wewnętrznej Estonii, lecz także szeroko rozumianych stosunków międzynarodowych.
Przedstawiła specyfikę skupisk, liczebność, strukturę społeczną, uwarunkowania prawne i kierunki działalności narodowej ludności rosyjskiej zamieszkującej na terenie Estonii. Z zebranych danych można wywnioskować, iż rosyjska mniejszość narodowa w Estonii ma destabilizujący wpływ na konsolidację społeczeństwa estońskiego.
Utrata pozycji społecznej oraz przynależność do grupy mniejszościowej sprawiły, iż Rosjanom w Estonii, a także na terenie pozostałych republik bałtyckich, dość trudno było się odnaleźć w nowej, niekorzystnej dla nich sytuacji. Państwo estońskie, mimo wielu podejmowanych działań, nie realizuje jednak konsekwentnie polityki etnicznej, co powoduje dalsze konflikty o charakterze narodowościowym.
