Publikacja stanowi w polskiej nauce procesu karnego pierwsze, kompleksowe opracowanie poświęcone układowi wzajemnych powiązań między postępowaniem przygotowawczym oraz postępowaniem głównym, które - występując na różnym poziomie ogólności - wpływają na ukształtowanie zasadniczych składników strukturalnych wytyczających wzorcowy przebieg procesu karnego na wymienionych etapach (interakcji postępowania przygotowawczego oraz postępowania głównego w procesie karnym). Przyjmując założenie, że w schematach myślowych, którym jest obecnie podporządkowany przebieg polskiego procesu karnego, wynikających w przeważającej mierze z koncepcji procesu karnego ukształtowanej w latach 1944-1989, nie da się pomieścić przemyśleń dotyczących interakcji postępowania przygotowawczego i postępowania głównego, które byłyby w pełni adekwatne do współczesnych realiów i ugruntowanego podłoża demokratycznego, w książce podjęto próbę przekroczenia wynikających z tych schematów "barier koncepcyjnych" w drodze skonstruowania wzorcowego układu wzajemnej relacji między wymienionymi etapami procesowymi (modelu interakcji między tymi etapami w procesie karnym).
W przedstawionym znaczeniu model interakcji postępowania przygotowawczego oraz postępowania głównego stanowi pewnego rodzaju szkielet przebiegu postępowania karnego w sprawach publicznoskargowych do momentu wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji. Konstrukcja modelu jest podporządkowana osiągnięciu celu horyzontalnego w postaci urzeczywistnienia sprawiedliwości proceduralnej w procesie karnym poprzez zapewnienie maksymalnego prawdopodobieństwa osiągnięcia sprawiedliwości materialnej w warunkach tego procesu.
Opracowanie zawiera analizę modelowych rozwiązań dotyczących relacji między postępowaniem przygotowawczym oraz postępowaniem głównym, które funkcjonują w polskim porządku prawnym oraz w systemach prawnych wybranych państw Europy Zachodniej. Towarzyszy jej wykorzystanie zarówno dorobku polskiej doktryny procesu karnego, jak i obcej, w szczególności niemieckiej nauki prawa karnego procesowego.
Formułowane w opracowaniu tezy zawierają propozycje rozwiązań problemów, które zajmują centralne miejsce w trwającej obecnie w polskiej nauce procesu karnego dyskusji nad zmianą modelu procesu karnego oraz stanowią zasadniczy przedmiot intensywnych prac legislacyjnych zmierzających w tym kierunku.
