Psalmy stanowią mikrokosmos Starego Testamentu. Znajduje się w nich wielki skarb ludzkiego doświadczenia skondensowany w formie modlitwy.
Psalmy były dla niego wspaniałym sposobem bardzo osobistego interpretowania życia, drogą oczyszczania świata afektywnego, dawały mu niewyczerpane możliwości wyrażenia swojej duszy. Tak psałterz staje się uprzywilejowanym miejscem dostępu do wewnętrznego życia Chrystusa oraz zwierciadłem naszej chrześcijańskiej egzystencji i lekarstwem dla naszych duchowych chorób.