Symeon Nowy Teolog (949 -1022) był mistykiem, poetą i teologiem bizantyńskim. Jest uznawany za pierwszego mistyka chrześcijańskiego Wschodu, który w sposób swobodny pisał o swych przeżyciach duchowych.
Niektóre z jego pism zostały włączone do Filokalii, zbioru wczesnych autorów na temat modlitwy serca rozpowszechnianej przez ruch hezychastów. Według niego ochrzczony jest wzywany do rozwoju, do uświadamiana sobie światła, które otrzymał po to, żeby nim żyć - nie słowami, nie pozornie, nie tylko w myślach, lecz realnie i przez doświadczenie.
Zdaniem Symeona prawdziwy teolog nie jest osobą, która posiada wiedzę książkową - to bardziej człowiek głębokiej modlitwy i pokory.