Książka Barbary Gruszki-Zych pod tytułem ,,Moi ważni. Portrety prywatne" to zbiór osobistych portretów ludzi ze świata współczesnej kultury i nauki.
Wśród opisanych znajdują się: Wilhelm Brasse, Josif Brodski, Tomasz Burek, Natalia Gorbaniewska, o. Jan Góra, Wojciech Kilar, Jan Kobuszewski, Henryk Mandelbaum, Czesław Miłosz, Jan Nowak-Jeziorański, ks.
Michaela Rak, Éric-Emmanuel Schmitt, s. Marcello Stanzione, Józef Skrzek, Janusz Szuber, ks.
Jan Twardowski, Tomas Venclova, Edward Wylęgała, Adam Zagajewski, Krzysztof Zanussi, Marian Zembala, abp Damian Zimoń. Podczas lektury nie tylko poznajemy artystyczne i życiowe inspiracje przedstawionych postaci, ale przede wszystkim dowiadujemy się, jakimi są ludźmi, czym żyją na co dzień.
Istotne, że autorka każdego z nich zna osobiście, a z niektórymi się przyjaźni. Pisząc książkę, wykorzystała swoje, także nieupubliczniane dotąd notatki, korespondencję, wywiady, nagrania związane z pracą dziennikarską, odnoszące się do bohaterów wspomnień, które dzięki temu zyskały klimat intymnej, nasyconej szczegółami opowieści.
Gruszka-Zych posiada wyjątkowy dar prowadzenia rozmowy, co sprawia, że jej bohaterowie bez obaw odsłaniają przed nami także te sfery życia, które zazwyczaj pozostają dla odbiorców niedostępne. Poznajemy nie tylko szczegóły biografii i dorobek ,,jej ważnych", ale ich życiowe przesłanie przekazane podczas wielogodzinnych rozmów.
Publikacja jest nie tylko próbą ocalenia pamięci, która przyświeca pracy nad wszelkimi zapiskami dokumentalnymi, ale też pokazuje, czym żyła część powoli przemijającego pokolenia osobowości II połowy XX w. Barbara Gruszka-Zych - poetka, pisarka, dziennikarka.
Od 1988 roku pracuje w tygodniku ,,Gość Niedzielny". Jej najbardziej znane książki biograficzne to ,,Życie rodzinne Zanussich.
Rozmowy z Elżbietą i Krzysztofem" (2019), ,,Takie piękne życie. Portret Wojciecha Kilara" (2015) oraz ,,Mój poeta" (2007) o Czesławie Miłoszu.
Opublikowała też zbiory reportaży ,,Mało obstawiony święty. Cztery reportaże z Bratem Albertem w tle" (2002), ,,Zapisz jako..." (2004).
Macieja Łukasiewicza (2012), a także nagród literackich, m.in.