Mój księżycowy pech

Powieść dla młodzieży w konwencji science-fiction, wypełniona kosmicznymi rakietami i wyścigami, satelitami, myślącymi robotami i księżycowym pyłem. Nie zabrakło w niej też nuty romantycznej, a także optymizmu i poczucia humoru.

• Zaczęło się pechowo – nastoletni bohater książki zaspał na klasową wycieczkę na Księżyc.
• Ale próba dogonienia kolegów na własną rękę to dopiero pierwsze z wielu wydarzeń w tym pełnym wrażeń dniu.
• Akcja stopniowo nabiera tempa.
• Główny bohater książki – Paweł Kosmal – musi mierzyć z kolejnymi, coraz trudniejszymi wyzwaniami.
• Pojawiają się też coraz to nowe interesujące postacie różnej płci, wieku i narodowości.
• Książka zachęca do myślenia i do opanowania w sytuacjach trudnych.

Jej akcja rozgrywa się w dość odległej przyszłości, w której ludzkość powoli zagospodarowuje układ słoneczny i przymierza się do wypraw poza jego granice. Uczy, że potrzebna jest wiedza, i że nic nie przychodzi łatwo.

• Od pierwszego wydania tej książki w 1970 roku minęło już sporo czasu.
• Jednak powieść ta się nie zestarzała.

Ale jeśli ma się wiadomości, odwagę i charakter – można osiągnąć rzeczy, jakich samemu by się po sobie nie spodziewało. Uwodzi wartką, zaskakującą akcją, bezpośrednim językiem i pozytywnym przesłaniem.

• Książka zawiera 10 świetnych, oryginalnych ilustracji pochodzących z jej pierwszego wydania.

Ich autorem jest Włodzimierz Terechowicz (jedna z tych ilustracji stanowi okładkę), który je wykonał rzadko stosowaną techniką plastyczną – techniką tak zwanego odprysku (rodzaj druku wklęsłego), a odświeżył cyfrowo (na podstawie papierowego wydania) Marcin Labus. Powieści i sztuki teatralne Jerzego Broszkiewicza przetłumaczono na kilkanaście języków, a ich łączny nakład osiągnął kilka milionów egzemplarzy.

• „Mój księżycowy pech” jest jednym z jego najbardziej udanych i najpopularniejszych utworów.