Moja droga do Polski

Moja droga do Polski - pamiętniki dr. Kazimierza Sobolewskiego.

• Kazimierz Sobolewski, urodził się 3.01.1919 r.
• w Modliborzycach.
• Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędził w rodzinnym Sandomierzu.
• Tu też ukończył państwowe Liceum i Gimnazjum im.
• Marszałka Piłsudskiego.
• W 1936 roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
• Po wkroczeniu wojsk sowieckich do Lwowa, został aresztowany.
• Zwolniony na skutek interwencji profesora UJK Jakuba Parnasa, podjął studia na IV roku medycyny.

Ponownie zagrożony aresztowaniem przez NKWD, uciekł na stronę niemiecką i powrócił do Sandomierza, gdzie brał udział w pracy konspiracyjnej. W styczniu 1942 zagrożony aresztowaniem przez Gestapo, przedostał się do Lwowa, gdzie kontynuował studia medyczne, pracując jednocześnie w Instytucie Prof.

• Rudolfa Weigla.
• Nadal działał w konspiracji.
• Po odbyciu stażów klinicznych zakończonych egzaminami uzyskał dyplom lekarza.

Był równocześnie członkiem Komitetu Opieki Społecznej, żołnierzem AK i członkiem Delegatury Rządu Londyńskiego we Lwowie. Po wkroczeniu wojsk sowieckich, został aresztowany 28.08.1944 roku wraz z pozostałymi członkami Delegatury Rządu i skazany w procesie początkowo na karę śmierci, a następnie na 18 lat łagru.

• Przebywał w Incie (ASRR Komi).
• Tam pracował jako lekarz, prowadził oddział zakaźny oraz laboratorium analityczne.

• lecznictwa.
• Od 1958 roku wiceprezes kieleckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.
• Zmarł 5 stycznia 1968 roku w Krakowie.

W listopadzie 1955 roku powrócił do Sandomierza i podjął pracę w Szpitalu Powiatowym, gdzie zorganizował punkt krwiodawstwa oraz laboratorium analityczne, pełnił obowiązki ordynatora oddziału zakaźnego, wicedyrektora szpitala ds.