Moja żona tramwajarka. Opowieść o Henryce Krzywonos-Strycharskiej

Poznali się w 1987 roku. Ona – słynna na całą Polskę tramwajarka, sygnatariuszka Porozumień Sierpniowych, lat 34.

• On – właściciel warzywniaka i żuka, lat 23.
• Poprosiła go o pomoc w przewiezieniu mebli.
• Trzy miesiące później byli już po ślubie.
• Po sześciu latach mieli pod opieką dwanaścioro dzieci w swoim rodzinnym domu dziecka.
• Gdy się usamodzielniły, ona wróciła do polityki i znów jest jedną z najbardziej charakterystycznych postaci opozycji.

Nazywany „panem Krzywonosem” Krzysztof Strycharski szczerze opowiada o życiu z Henryką Krzywonos, o niezwykłej rodzinie, mierzeniu się z dziedzictwem „Solidarności” i o obserwowanej z boku wielkiej polityce. W książce pojawia się wiele postaci, które Henryka spotkała na swojej drodze: od Anny Walentynowicz i Jacka Kuronia, przez Marię Kaczyńską, Jolantę Kwaśniewską i Lecha Wałęsę, po Agatę Młynarską i Zbigniewa Wodeckiego.

„Ona po prostu taka jest: czasami kochana, czasami wkurzająca, ale zawsze prawdziwa i zawsze niezależna” – Krzysztof Strycharski „Henia i Krzysztof to kwintesencja radości życia, dwie połówki tego samego jabłka, miłość wrząca od emocji, napięć i uwielbienia mimo wszystko. To instytucja, adres, pod który trafiają zagubieni.

• Są zawsze tam, gdzie potrzebna jest pomoc i ratunek.
• Nie mogłam oderwać się od tej książki!
• Znam i podziwiam Henrykę od lat, ale odkryłam ją na nowo.
• Znalazłam to, czego nie da nam «babskie gadanie» – obraz nieprzeciętnej kobiety widzianej oczami męża.
• Krzysztof – dziękuję, że się do tego zabrałeś.

I za to, że podarowałeś nam nie laurkę, ale prawdziwą fotografię” – Agata Młynarska