Moje ciało nie ma historii

Kolejna powieść autorski głośnego i skandalicznego w kręgach kultury arabskiej Smaku miodu. Tym razem Salwa an-Nu'ajmi roztacza przed czytelnikiem ezoteryczną wizję życia przemienionego w opowieść, którą nie tak łatwo spisać.

• Hazar już od momentu swoich narodzin została zawieszona w przestrzeni pomiędzy kulturami.

• Realizacja marzeń i wyjazd do Francji wiążą się z rezygnacją z powrotu do Syrii.

Uwięziona za sprawą rodziców między światem chrześcijańskim a muzułmańskim, musiała wypracować własny system wartości, który pozwoliłby jej swobodnie żyć. Odcięcie się od przeszłości ma swoją cenę - wyrzuty przyjaciół, dla których ojczyzna jest najważniejsza, wspomnienia, które nie pozwalają spokojnie spać, własne dzieci, które mówią innym językiem ojczystym niż ich matka.

• Pewnego dnia Hazar dostaje propozycję wyjazdu, który pozwoli jej rozliczyć się z własną przeszłością.
• Salwa an-Nu'ajmi - urodzona w Damaszku syryjska poetka i powieściopisarka.
• Od lat siedemdziesiątych mieszka w Paryżu.
• Ukończyła teatrologię i filozofię muzułmańską na Sorbonie.

• Jest też dziennikarką, współpracuje z arabskimi gazetami i czasopismami.
• Mocno związana z Instytutem Świata Arabskiego w Paryżu, w którym zajmuje się działem prasowym.

Jej pierwszy tomik wierszy w języku arabskim, Paralele, ukazał się w 1980 roku. Prawa do jej głośnej powieści, Smak miodu, nabyło kilkunastu wydawców z całego świata.

• Miałam chyba siedem lat.
• Rodzina wróciła z przyjęcia i nie znalazła mnie w domu.

Wszyscy wywracali świat do góry nogami, żeby mnie znaleźć, ale bez skutku. Matka zaczęła ciężko oddychać, ojciec stracił nerwy, moi bracia wymieniali ze sobą pokątne spojrzenia, a siostry bladły i jąkały się, słysząc ojcowski krzyk.

• Znalazł mnie wreszcie śpiącą pod wielkim łóżkiem.
• Rozłożyłam jak trzeba prześcieradło, poduszkę i koc i zasnęłam.

To z opowieści, jakie przekazują sobie rodziny o dziwnych wydarzeniach, jakie zaszły w ich domach. Nikt nie rozumiał, dlaczego wybrałam miejsce pod łóżkiem, żeby położyć się spać.

• Byłam dzieckiem i pragnęłam tylko jak najczęściej być sama.
• Dlaczego chciałam być sama?
• Samotność była moim marzeniem.
• (fragment książki)

Śmiałam się razem z nimi, wiedziałam jednak, że sprawa nie jest taka prosta i że od tego czasu szukałam miejsca jak najdalej od nich.