Hela Blumengraber Mojej matce! Nie będę już płakać, przyrzekłam to sobie już raz.
Pięści podnoszę ku niebu, groźne obie, twarde, Śmiechem upiornym splunę!!! I śmiała się będę, śmiała, Żem przecież wolna, żem łez zapomniała Lecz Tobie, o święta, kilka nietkniętych jeszczem łez schowała, By w ślady Twych proch...
Najważniejsze dzieła: Do profesorów, Mojej matce!, 12 godzin Wzmiankowana także jako: Helena, Helga Blumengraber; autorka wierszy z okresu Zagłady pisanych w obozie (?). dedykacja wiersza Do profesorów poświęcona Juliuszowi Feldhornowi, nauczycielowi w Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym Żydowskiego Towarzystwa Szkoły Ludowej i Średniej w Krakowie (od 1936 noszącym imię dr.
W relacjach z obozu pracy przymusowej dla Żydów w Skarżysku-Kamiennej Hela (Helena) Blumengraber przedstawiona jest jako poetka, członkini młodzieżowej organizacji syjonistycznej. W obozie współtworzyła nieformalną grupę artystyczną, do której należeli członkowie krakowskiego oddziału Akiwy (m.in.z muzykolog i skrzypek Mosze Imberem, trzy siostry Szechter, poetka Rina Kornblum) i innych młodzieżówek syjonistycznych (poetki Ilona i Henryka Karmel, śpiewak Zvi Kanar i trzej bracia Blusztajn, a także Wolf Mor, Lunka Fuss, Reuven Zisskind, bracia Gotlib i Malka Cukerbrot).
Grupa organizowała, na wzór młodzieżowych ruchów syjonistycznych, wieczory szabatowe, w programie których znalazły się opowiadania Marii Szechter-Lewinger, wiersze sióstr Karmel oraz wiersze Juliana Tuwima, m.in. Ptasie radio czy Lokomotywa, czytane przez Felę Szechter i Helenę Blumengraber; nie zabrakło też wspólnego śpiewania pieśni polskich, melodii chasydzkich i pieśni hebrajskich.
W Werku C, w którym przebywała Hela Blumengraber, panowały najgorsze warunki, wynikające z głodu, chorób, tortur i szkodliwych warunków pracy, m.in. Obóz zlikwidowano latem 1944, część więźniów przetransportowano w głąb Rzeszy, m.in.
Losy Heli Blumengraber są nieznane Wiersze Heli Blumengraber opublikowano w antologii wierszy napisanych z gettach i obozach pt. Pieśń ujdzie cało, Warszawa-Łódź-Kraków, 1947.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.