Tomik jest zbiorem siedemdziesięciu dwóch spisanych dystychem epigramatów. Ta odkurzona przez autora starożytna forma poetycka czyni przekazywane treści wyrazistszymi, co w połączeniu z wagą poruszonych spraw nadaje kompozycji ponadczasowego charakteru.
Pod surowo zarysowaną lakonicznością skrywają się tak naprawdę szeroko zakrojone poszukiwania odpowiedzi na szereg pytań o miejsce człowieka w otaczającym go świecie (zarówno w odniesieniu do jednostki, jak i do całych społeczeństw).
